Kinderverhaal: Grote zwarte vogel

Ze zitten weer onder de grote boom. Het zonnetje schijnt. Heerlijk om na al die regen eindelijk weer buiten te zijn! Nu kun je weer ver kijken. Er zitten geen muren in de weg. En ook geen dikke wolken. Op een tak zit een grote vogel. Zijn zwarte veren glanzen in de zon. En hij kijkt heel trots.

“Hij doet net alsof hij zelf de zon terug gehaald heeft,” zegt Micha. “Een klein beetje waar is dat ook wel,” zegt Jezus. Mirjam en Micha kijken hem verbaasd aan. “Hoe dan?,” vragen ze.

Dan vertelt Jezus over Noach. “Lang geleden regende het tranen. Zo lang en zo veel dat de hele wereld onder water stond. Toen hield het op met regenen. Dikke wolken lagen op het water. Je zag niks. En het was niks. De Ark met Noach en de dieren dobberde op het water. Toen liet Noach die grote zwarte vogel los. Hij vloog weg en kwam weer. Hij vloog weg en kwam weer. Steeds weer. En elke keer als hij weer thuis kwam in de Ark, dacht Noach: “Hij moet ergens geweest zijn. Achter de wolken en het water moet er iets zijn.” De grote zwarte vogel gaf hem hoop. “Wie weet komt alles goed.”

“Noach liet toch ook een duif los?,” vraagt Mirjam, “Die duif die hem een takje met een jong blaadje bracht?” Jezus knikt. “Ja, die duif uit het verhaal kent iedereen. Die vertelde dat het tijd was om weer op de aarde te gaan wonen. Maar laten we de grote zwarte vogel niet vergeten. Toen er alleen nog maar water en wolken was, gaf hij Noach hoop dat het toch goed zou komen met de aarde.

Met de kop scheef heeft de vogel meegeluisterd. Met z’n drieën kijken ze omhoog. Het is net alsof zijn verenpak nog meer glanst. “Je bent mooier dan ik dacht,” zegt Micha. “Klak,” zegt de vogel.

Lezing: Genesis 8: 1 – 14
In de koffer: klein takje met jong groen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.