Alledag

Voor elke dag, zo lang het Coronavirus het leven ontregelt, een hart onder de riem gestoken door Tirtsa Liefting, Matty Metzlar, Tim Smid en Evert Jan Veldman.

5 juni ’20

In de afgelopen maanden werden we bemoedigd door de vele initiatieven die ontstonden naar aanleiding van de coronacrisis; door bekenden en onbekende die klaar stonden om elkaar te helpen. Bij verschillende kerken wapperde een rode vlag met de woorden ‘Houd moed, heb lief!’ en afgelopen zondag was rood de kleur die verwees naar het feest van Pinksteren, naar de komst van de Heilige Geest die ons verbindt aan God en aan elkaar.

Maar afgelopen week kleurde mijn Instagram timeline zwart in het kader van #blackouttuesday., waarbij men door middel van een ‘zwart vlak’ aandacht vroeg en solidariteit uitte met de Black Lives Matter-beweging en met ieder die de gevolgen ondervindt van racisme en gerelateerd politiegeweld.

Het contrast kan niet veel groter. Met de hoop en vreugde van Pinksteren nog in ons hart raken de confrontatie met de vele verhalen en voorbeelden van voort durende scheiding en racisme diep. Hoe kan de werkelijkheid nog zo verschillen van de eenheid en verbinding die we met Pinksteren vieren?

Een vraag die ons soms met de mond voel tanden doet staan of machteloos laat voelen. En tegelijk, we kunnen onze ogen er niet voor sluiten wanneer we geconfronteerd worden met onrecht, uitbuiting, discriminatie en verdrukking. Wanneer de Bijbel een propaganda middel lijkt te worden in plaats van de bron die ons leven richting geeft.

Want wordt misschien niet daar iets zichtbaar van hoe we de hoop, de vreugde en de vernieuwing van Pinksteren verliezen? Namelijk wanneer we niet Christus maar onszelf in het centrum van de wereld zouden willen gaan plaatsen. Wanneer we de ander in een hokje zouden gaan plaatsen of beoordelen, voor we de moeite nemen om hem of haar te leren kennen. Of wanneer we de Bijbel omhoog houden zonder hem te gaan openen. Want wanneer de Bijbel open gaat dan komen we God tegen en ontdekken we zijn rechtvaardigheid en liefde voor de hele schepping.

Gods hart voor recht geeft ons, individueel en als kerk, niet de mogelijkheid om onze ogen te sluiten of onze mond te houden over onrecht en ongelijkheid. Dietrich Bonhoeffer zegt ergens “We moeten niet slechts de gewonden verzorgen die onder de wielen van het onrecht zijn gekomen, we moeten een stok tussen die wielen steken.” En in Micha 6:8 lezen we: “Hij heeft u verteld, o sterveling, wat goed is; want wat verlangt de Heer van u dan recht te doen, vriendelijkheid lief te hebben, en nederig te wandelen met je God?”.

Het zit hem niet in grootse woorden of daden, maar in de liefde. Gods onzelfzuchtige en opofferende liefde laat ons zien welke weg te gaan. Dat komt lang niet altijd van nature, juist daarom kunnen we ook niet zonder de Geest van Pinksteren. Want wanneer de Geest over ons wordt uitgestort, wordt diezelfde liefde, het hart van God, over ons wordt uitgestort. Door de Geest herkennen we onszelf en Christus in de ander.

Lees hier meer berichten voor Alledag.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.