Skip to main content

Naakte Zaterdag

161015-naakte-zaterdag

voor onderweg: een mijmerketting:
Wat zie ik? Wat hoor ik?
Wat ruik ik? Wat voel ik?

Enige tijd geleden kwam collega Evert Jan met een ideetje. Dat hebben we wel vaker, dat uitwisselen van ideetjes. Het had iets te maken met een Synode voor de stad. Nu ben ik Doopsgezind en Evert Jan PKN en het woord Synode geeft mij niet direct visioenen van  vernieuwing en hoop voor de kerk. Ik zie dan een ellenlange verbale Echternachse processie voor me. Paar woordjes vooruit, meer woordjes achteruit… Maar nee, daar moest ik niet aan denken. We moesten als kerken meer onze inspiratie uit de stad halen. En dat stad komt er dan mooi uit bij Evert Jan, met een lekkere vette tukkerse tongval: ‘Kijk, de Stad is onze kathedraal, en de kerken zijn de kleine kapelletjes aan en in die grote kerk. Kijk, dan heb je me! Een prachtig beeld. En dan verder. Hoe geven we daar met nieuwe impulsen een beetje inhoud aan? Hoe ontmoet ‘de kerk’ de stad? Hoe komen kerkmensen in gesprek met mensen in de stad, hoe leren we van de stad, en hoe wordt de stad onderdeel van ons vieren, onze liturgie? Hoe wordt de stad ons diaconale Pronkjewail…

Weet je wat, we vragen Ritzo, die ken ik nog wel een beetje van ‘Gewoon een kopje koffie’ en via Max ook wel van onze Doperse Dis, een maandelijkse maaltijd voor dak- en thuislozen in de doopsgezinde kerk. Ritzo ten Cate is social engineer. Docent aan de RUG, en ondernemer met hart voor stad en een hoofd vol ideeën en sociale experimenten over enge onderdoorgangen of gezonder leven en met netwerken van je kan het zo gek niet bedenken mensen .

Op een middag voor de zomer begonnen we met zijn drieën te denken in mijn kamer, onder het toeziend oog van Menno Simons en een schaapherder vervaardigd door Taco Mesdag. In onze gesprekken kreeg de Naakte Zaterdag langzaam maar zeker vorm. Het werd een wandel, ervaar en deel plan. Met twaalf mensen op weg gestuurd, om te beginnen vanaf het Guyotplein, om in je uppie de stad te ervaren en te ontdekken,  in een straal van 500 meter om dat plein. Onbevangen, open, naakt, zonder mobiel (Dat naakte kwam van de 16e eeuwse doperse naaktlopers). En daarna terug naar de plek waar we vertrokken, onze kerk aan de Oude Boteringestraat, voor het delen van ervaringen. Het was een geweldige spirituele ervaring. Een confrontatie met jezelf bijvoorbeeld, als lopen. Een ervaring via verschillende zintuigen als de één vertelt van de drukke, bezige geluiden van de ene straat naast de oase van stilte in de andere. Vogels die je hoort, de bloemen bij de brug die je ziet en die je het verdriet laten voelen om een jonge student boven wie zich in de vroege ochtend het water sloot. Of de geborgen geur van gestookt hout bij een verroeste woonboot. Stilstaan bij een huis en gevuld worden met gedachten over wie daar woonden. Peuken bij een muurtje als stille getuigen van verslaving. Plekken waar de doelloze wandelaar gezien word door anderen die minder snel reizen, plekken waar de snelheid van doelgerichtheid ze onzichtbaar maakt. We hoorden van elkaar. Het verandert je.

Wilt u een keer meelopen? Dat kan, we beginnen pas!

Geert Brüsewitz

2 thoughts to “Naakte Zaterdag”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *