‘Bid voor mij alsjeblieft…’

Ik doe het. De gebedsintenties liggen voor mij op tafel. Op de achtergrond hoor ik Niels gitaar spelen in de kerk. Liturgie die uit de hemel komt vallen. Ik heb er steeds meer moeite mee om de gebedsintenties, achter gelaten in het Stilteportaal van de Nieuwe Kerk, weg te gooien als ik die gebeden heb. Hele mensenlevens zitten er in die krabbels op een briefje. Zo veel tederheid. Zo veel pijn. Wanhoop. ‘Pray for me please, my finances are very low. Amen! In Jesus name’.

Hebben we als Nieuwe Kerk wel door wat ons in dit Stilteportaal gegeven is? En in Niels, die elke donderdag gitaar komt spelen? En in de buurtbewoners die ’s morgens het Stilteportaal openen en ’s avonds weer afsluiten. De wereld zet mij aan tot bidden. In alle talen. Een open kerk is meer dan een geste aan de stad. Van buiten komt God binnen. En wij maar denken dat het andersom is.

Vanmiddag komen Carieke en Jouke. Ze trouwen vandaag. In het Stilteportaal willen ze God danken voor de liefde die ze bij elkaar gevonden hebben. En ik mag er bij zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.