Skip to main content

Tegen zo veel moois kan het donker niet op

Mirjam en Micha hebben lichtjes in de grote boom gehangen. En om de boom heen branden kleine kaarsjes. Speciaal voor Jezus hebben ze hun plekje versierd. Want Jezus is jarig vandaag. Hij is jarig met kerst. Het weer is donker en grijs. Maar dat maakt de boom met al die lichtjes alleen maar mooier. Alles is klaar. Nu kunnen Mirjam en Micha alleen maar wachten tot Jezus komt. Ineens is hij daar. Ze hadden hem niet zien aankomen. Hij straalt en houdt zijn armen wijd. Van allebei krijgt hij een dikke knuffel. ‘Gefeliciteerd!’ En: ‘Lang zal die leven!’ En: ‘Wat fijn dat jij er bent!’

‘Wat hebben jullie de boom mooi gemaakt!,’ zegt Jezus. ‘Ik was nog heel ver weg en toen zag ik de boom al. Tegen zo veel moois kan het donker niet op. Ik wist precies welke kant ik op moest. Verdwalen kon ik niet. Het donker moest me wel loslaten.’

‘Waar is het donker van gemaakt?,’ vraagt Micha. ‘De boom is van hout en mensen zijn vlees en bloed. Maar het donker..?’ Ja, waar is het donker van gemaakt? ‘Van niks en van alles,’ zegt Jezus. ‘Als mensen elkaar niet meer aankijken; als niemand meer op iemand wacht; als je nooit meer hoort ‘Wat fijn dat jij er bent!’, dan wordt het vanzelf donker. Als we geen lichtjes voor elkaar willen zijn, wordt het donker. En als we uitzien naar elkaar en blij zijn met elkaar, dan wordt het vanzelf licht. Hoe donker het buiten ook is.’

‘Heb je ook een verhaal over het donker dat bang is voor het licht?,’ vraagt Mirjam. Micha lacht. ‘Vast wel,’ zegt hij, ‘als een dokter Jezus onderzoekt, dan vindt die binnenin alleen maar verhalen en een hart. Jezus is van verhalen gemaakt.’ ‘Klopt!,’ zegt Jezus, ‘En omdat ik jarig ben, trakteer ik op een verhaal!’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *