Kinderverhaal: ‘Ga weg met je mooie praatjes!’

Marcus 1: 21 – 28

Jezus gaat naar de synagoge. En Mirjam en Micha gaan met hem mee. ‘Wat is een synagoge?,’ vraagt Mirjam. ‘Dat is een plek waar mensen samenkomen om van God te horen,’ zegt Jezus. ‘Zoals onder de grote boom dus,’ zegt Micha, ‘als jij ons verhalen vertelt.’ Jezus knikt.
In de synagoge is het druk. Er wordt een stukje uit de bijbel gelezen. De een kijkt heel gewichtig en zegt; ‘Ja, zo is het.’ Een ander gaapt en kijkt uit het raam. En weer een ander zie je denken: ‘Niks aan. Niet spannend. Altijd hetzelfde.’ Maar als Jezus begint te vertellen over wat hij heeft gehoord, is in een keer iedereen wakker. Met rooie oren luisteren ze. Het is net alsof God zelf bij ze is komen zitten. Dat klopt. ‘God is heel dichtbij,’ zegt Jezus, ‘tussen ons en God zit er maar een hele dunne papieren wand. Hij houdt van mensen. Ook al houdt er niemand van jou.’
Er begint er een te schreeuwen: ‘O ja? Nou, God houdt niet van mij! Ga weg met je mooie praatjes! Je moest eens weten!’ ‘Gedraag je, man!,’ zegt een deftige meneer. ‘Anders moet je er uit.’ De man wordt nog bozer. ‘Zie je wel dat ik hier niets te zoeken heb! Het stinkt hier naar schijnheilige mensen!’
Dan gaat Jezus naar de man toe. Het lijkt net alsof Jezus heel groot wordt. Hij kijkt de man aan. Hij zegt: ‘Jij, jij moet nu even heel goed luisteren! Jij bent een kind van God, weet je! Ik wil niet dat jij zo over jezelf praat. En wat er allemaal is mis gegaan met jou, dat hoef ik niet te weten. Jij moet een ding weten: God houdt van jou!’ Dan begint de man te huilen. Heel dicht tegen Jezus aan. Iedereen is stil. Niemand kijkt meer naar buiten. ‘God nog aan toe,’ fluistert er een.
Mirjam kijkt Micha aan en vraagt: ‘Denk jij wat ik denk?’ Micha knikt. God is hier. Net als onder de grote boom.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *