Kinderverhaal: allemaal verhalen

Het wordt al donker. Maar het zit nog zo lekker onder de grote boom. Mirjam gaapt.  ‘Nog één verhaal?,’ vraagt Micha. ‘Dat is goed,’ zegt Jezus.

Het blijft stil. ‘Waarom zeg je niets?,’ vraagt Micha. Jezus lacht. ‘Ik luisterde,’ zegt hij. ‘Ik dacht dat jíj een verhaal ging vertellen.’ Micha kijkt Mirjam aan. Die stompt Jezus in zijn zij. ‘Maar jij vertelt toch altijd de verhalen?,’ vraagt ze.

‘Dat klopt,’ zegt Jezus. ‘God heeft mij de verhalen ingefluisterd. En ik vertel ze jullie. Maar er komt een tijd dat ik er niet meer ben. En ik hoop dat jullie de verhalen dan verder vertellen.’

Micha zegt aarzelend: ‘Ik weet niet goed hoe dat moet.’
Jezus strijkt hem door zijn haar. ‘Het is niet moeilijk,’ zegt hij. ‘Jullie zijn al een hele tijd bij mij geweest. Jullie hebben gezien wie ik ben, wat ik doe en wat ik zeg. Vertel dat door.’

‘Even denken hoor,’ zegt Mirjam.  ‘Dan vertel ik de mensen dat iedereen bij jou mee mag doen.’ ‘En ik vertel,’ zegt Micha, ‘dat God je ziet als je wint met voetbal. Of als je verliest. En dat Hij je nooit alleen laat.’

‘Dat is prachtig,’ zegt Jezus. ‘Maar vergeet nooit dat de verhalen altijd gaan over God én de mensen. Dus vertel ook over … (noem hier een paar namen van de kinderen in de kerk)

“Dat gaan we doen,’ zegt Micha. ‘Beloofd. Maar blijf jij dan ons de verhalen vertellen, zolang je nog hier bent?
‘Ook beloofd,’ zegt Jezus. ‘Morgen’.
Hij wijst naar Mirjam. Die is al in dromenland.

Lezing: Johannes 15:26 – 16: 4
In de koffer: een heleboel verhalen van Mirjam en Micha

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.